Gambit

From Centrum Komputerów Dużej Mocy, ICM Uniwersytet Warszawski

FLUENT
Produkt:	FLUENT
Producent:	ANSYS
Licencja:
Zainstalowany na:	halo2 rekin labuz1 labuz3 lab edukacyjny
Wersja:	12.1, 13.0.LM2, 14.0
Email:	fluent@icm.edu.pl
Program Fluent
Licencja krajowa
Fluent w ICM
Uruchamianie
Obliczenia równoległe
Program Gambit
Gambit w ICM
Uruchamianie
Program Tgrid
Tgrid w ICM
Uruchamianie
Obliczenia w ICM
Tryb wsadowy
Fluent sekwencyjny
Fluent równoległy
Wstawianie do kolejki
Rozmaitości
Projekty użytkowników
Linki

Program GAMBIT umożliwia konstrukcję geometrii obszaru oraz jego dyskretyzację dla potrzeb obliczeniowej dynamiki płynów oraz obliczeń wykonywanych w innych zastosowaniach naukowych. Podstawowy tryb pracy GAMBITu wykorzystuje graficzny interfejs użytkownika. Program jest wycofywany przez producenta i zastępowany narzędziami dostępnymi w ramach środowiska ANSYS Workbench.

Opracowanie dyskretnego modelu za pomocą programu GAMBIT przebiega w kilku krokach:

Tworzenie geometrii

Wyróżnić można dwa kierunki działania: podejście "z góry na dół" (top-down) lub, przeciwnie, "z dołu do góry" (bottom-up). Metoda "top-down" polega na tym, że geometria obszaru definowana jest za pomocą zestawu standardowych brył (o kształcie prostopadłościennym, cylindrycznym, itd.), którymi następnie manipuluje się, wykorzystując w tym celu operacje boolowskie (sumowanie, część wspólna, różnica). Metoda to pozwala opisywać obszary nawet o bardzo złożonej geometrii.

Metoda "bottom-up" przebiega w przeciwnym kierunku, począwszy od komponentów znajdujących się na najniższym poziomie w hierarchii obiektów geometrycznych. Konstrukcję geometrii obszaru rozpoczyna się od zdefiniowania wierzchołków. W wyniku łączenia wierzchołków powstają krawędzie, na podstawie których z kolei tworzone są ścianki. Połączenie odpowiednich ścianek pozwala utworzyć objętość, reprezentującą geometrię obszaru.

Tworzenie siatki dyskretyzacji - główne opcje programu GAMBIT

Warstwa brzegowa

Warstwy brzegowe umożliwiają zdefiniowanie odległości między węzłami siatki w obszarach ściśle sąsiadujących z krawędziami i/lub ściankami. Pozwala to na sterowanie gęstością siatki oraz bezpośrednio z tym związaną rozdzielczość, w jakiej otrzymywane są wyniki modelu obliczeniowego.

Dyskretyzacja krawędzi

Opcja ta umożliwia dyskretyzację dowolnej krawędzi (jednej lub wielu) w modelu geometrycznym. Można zastosować jeden z pięciu schematów określania sposobu rozmieszczenia węzłów siatki na krawędzi.

Dyskretyzacja ścianek

Opcja ta umożliwia wygenerowanie siatki na dowolnej ściance lub ściankach w modelu geometrycznym. GAMBIT pozwala wskazać dowolną ściankę, jednak należy liczyć się z tym, że kształt i topologiczna charakterystyka ścianki oraz rodzaj wierzchołków powiązanych z tą ścianką determinuje rodzaj możliwych do zastosowania schematów podziału. Schemat podziału wymaga określenia dwóch parametrów: rodzaju elementów oraz typu. Element definiuje kształt elementu, natomiast typ określa algorytm wykorzystany w dyskretyzacji.

Wyróżnia się następujące typy elementów:

* Quad - siatka złożona jest z elementów czworokątnych;

* Tri - siatka złożona jest tylko z elementów trójkątnych;

* Quad/Tri - siatka składa się głównie z elementów czworokątnych, ale może zawierać też elementy trójkątne w sąsiedztwie narożników oraz w obszarach wskazanych przez użytkownika.

Typy schematów są nastepujące:

* Map - konstruowana jest strukturalna siatka dyskretyzacji, w której elementy są uporządkowane w wiersze, kolumny i warstwy;

* Submap - obszar, na którym nie można zdefiniować siatki strukturalnej, jest dzielony na podobszary o mniej złożonych kształtach. Każdy z takich podobszarów jest pokrywany siatką strukturalną.

* Pave - tworzona jest niestrukturalna siatka;

* Tri Primitive - konstruowana jest siatka typu "submap" na ściance o kształcie trójkątnym, gdzie każdy z brzegów trójkąta może zawierać więcej niż jeden brzeg. Obszar jest dzielony na trzy podobszary czworokątne. Na każdym z tych obszarów jest konstruowana siatka strukturalna.

* Wedge Primitive - służy do konstruowania radialnej regularnej siatki na ściance o klinowym kształcie.

Dyskretyzacja objętości

Opcja ta służy do generowania siatki złożonej z elementów trójwymiarowych. Należy liczyć się z tym, że kształt i topologiczna charakterystyka objętości oraz rodzaj wierzchołków powiązanych z otaczającymi ją ściankami determinuje rodzaj możliwych do zastosowania schematów podziału. Schemat podziału wymaga określenia dwóch parametrów: rodzaju elementów oraz typu.

Wyróżnia się następujące typy elementów:

* Hex - siatka złożona jest z elementów sześciościennych;

* Hex/Wedge - siatka złożona jest głównie z elementów sześciościennych ale tam gdzie jest to pożądane zawiera elementy o kształcie klinowym;

* Tet/Hybrid - siatka składa się głównie z elementów czworościennych, ale może zawierać też elementy sześciościenne, klinowe, o kształcie piramidy.

Typy schematów są następujące:

* Map - konstruowana jest strukturalna siatka dyskretyzacji złożona z elementów sześciościennych, uporządkowanych w wiersze, kolumny i warstwy;

* Submap - obszar, na którym nie można zdefiniować siatki strukturalnej, jest dzielony na podobszary o mniej złożonych kształtach. W każdym z takich podobszarów tworzona jest siatka strukturalna zawierająca elementy sześciościenne.

* Tri Primitive - konstruowana jest siatka typu "submap" w objętości o kształcie czworościennym. Obszar jest dzielony na cztery podobszary sześciościenne. W każdym z tych obszarów jest konstruowana siatka strukturalna.

* Cooper - Dyskretyzacja jest tworzona poprzez przemieszczanie układu węzłów wskazanej ścianki "źródłowej" wzdłuż objętości.

* TGrid - Utowrzona siatka składa się głównie z elementów czworościennych, ale może również zawierać elementy sześciościenne, piramidy oraz kliny.