Fluent: Uruchamianie

From Centrum Komputerów Dużej Mocy, ICM Uniwersytet Warszawski

FLUENT
Produkt:	FLUENT
Producent:	ANSYS
Licencja:
Zainstalowany na:	halo2 rekin labuz1 labuz3 lab edukacyjny
Wersja:	12.1, 13.0.LM2, 14.0
Email:	fluent@icm.edu.pl
Program Fluent
Licencja krajowa
Fluent w ICM
Uruchamianie
Obliczenia równoległe
Program Gambit
Gambit w ICM
Uruchamianie
Program Tgrid
Tgrid w ICM
Uruchamianie
Obliczenia w ICM
Tryb wsadowy
Fluent sekwencyjny
Fluent równoległy
Wstawianie do kolejki
Rozmaitości
Projekty użytkowników
Linki

FLUENT może być wykonywany zarówno w trybie wsadowym jak i interakcyjnie. Praca w trybie wsadowym wymaga wcześniejszego przygotowania pliku zawierającego dane opisujące model oraz poleceń sterujących wykonaniem programu. Taki plik jest następnie wykorzystany jako plik wejściowy dla przebiegu. Najczęściej tryb interakcyjny stosuje się na etapie definiowania modelu, wykonywania początkowych obliczeń oraz postprocessingu. Tryb wsadowy natomiast jest bardzo przydatny podczas wykonywania dużej liczby obliczeń iteracyjnych. Działanie programu FLUENT rozpoczyna się poleceniem:

     fluent 

uzupełnionym o listę argumentów. Sposób wykonania programu zależeć będzie od podanych argumentów.

FLUENT jest dostępny w wersji pojedynczej precyzji oraz w podwójnej precyzji. W większości przypadków, solver działający w pojedynczej precyzji daje wystarczająco dokładne wyniki. Rozpoczynając działanie FLUENTa w wierszu poleceń można wskazać zarówno precyzję, z jaką będą wykonywane obliczenia, jak i wymiar przestrzenny modelu (2D lub 3D). W szczególności:

     fluent 2d 

uruchamia solver dwuwymiarowy i działający w pojedynczej precyzji.

     fluent 3d 

uruchamia solver trójwymiarowy, działający w pojedynczej precyzji.

     fluent 2ddp 

uruchamia solver dwuwymiarowy, działający w podwójnej precyzji.

     fluent 3ddp 

uruchamia solver trójwymiarowy, działający w podwójnej precyzji.

Contents 1 Graficzny interfejs użytkownika 2 Tekstowy interfejs użytkownika 3 Uruchamianie w trybie wsadowym 4 Uwaga o pliku inputfile

Graficzny interfejs użytkownika

Graficzny interfejs użytkownika składa się z czterech logicznych części: okna konsoli, paneli sterujących, okienek dialogowych oraz okien graficznych. Okno konsoli jest głównym oknem, za pośrednictwem którego steruje się wykonaniem programu. Działanie z konsoli jest możliwe albo za pomocą tekstowego interfejsu użytkownika lub graficznego interfejsu użytkownika, w którym polecenia wydaje się poprzez układ rozwijalnych okien zawierających polecenia należace do różnych poziomów menu.

Tekstowy interfejs użytkownika

Tekstowy system menu jest interfejsem hierarchicznym. Ponieważ bazuje tylko na tekście, łatwo jest wpływać na jego działanie za pomocą standardowych narzędzi przeznaczonych do działania na tekstach. W szczególności to co zostało wprowadzone może być zapisane do pliku, zmodyfikowane za pomocą edytora, a następnie ponownie wczytane i wykonane. Struktura systemu menu jest podobna do struktury katalogowej na dysku. W chwili rozpoczęcia działania programu użytkownik znajduje się na poziomie najwyższym. Aby wygenerować spis dostępnych na bieżącym poziomie poleceń oraz podporzadkowanych menu, należy nacisnąć na Enter. Nazwy kolejnych poziomów menu, w odróżnieniu od nazw poleceń, są zakończone znakiem /.

Uruchamianie w trybie wsadowym

Sposób uruchomienia FLUENTa w trybie wsadowym zależy od systemu operacyjnego. Tu podany jest sposób odpowiedni dla komputerów pracujących pod kontrolą systemu UNIX. Aby rozpocząć działanie programu FLUENT należy podać następujące polecenie:

     fluent -g < inputfile >& outputfile &

(C-shell) lub

     fluent -g < inputfile > outputfile 2>&1 &

(Bourne/Korn shell).

Znaczenie kolejnych elementów polecenia:

• '-g' wskazuje, że program ma być uruchomiony z pominięciem graficznego interfejsu użytkownika;

• inputfile' jest nazwą pliku, w którym znajdują się polecenia sterujące. Są to takie same polecenia jakie można wprowadzać podczas pracy w trybie interaktywnym;

• outputfile jest plikiem, w którym zostanie umieszczone to, co pojawiłoby sie na ekranie podczas pracy w trybie interakcyjnym (komunikaty i raporty o residuach);

• Symbol & informuje, że zadanie ma być wykonane w tle oraz że wszystkie komunikaty o błędach powinny być przesyłane do pliku output.

Dodanie opcji -i:

     fluent -g -i < inputfile >& outputfile &

sprawi, że w pliku output zostaną dodatkowo umieszczone polecenia z inputfile.

Uwaga o pliku inputfile

Plik inputfile może być plikiem typu journal utworzonym podczas wcześniejszych sesji FLUENTa, lub też plikiem utworzonym za pomocą edytora tekstowego. W każdym przypadku plik ten może zawierać tylko polecenia interfejsu tekstowego. Przykładowy plik inputfile jest przedstawiony poniżej:

     rc example.cas
     solve/init/init
     it 50
     wd example50.dat
     it 50
     wd example100.dat
     exit 

Plik ten opisuje następujące czynności:

• wczytanie pliku zawierającego opis zadania (tu: example.cas);
• wykonanie 100 iteracji w dwóch grupach po 50, z zapisaniem wyników do pliku po wykonaniu 50 iteracji.
• ostatnia linia powoduje zakończenie sesji.

Przykładowy plik inputfile wykorzystuje standardowe aliasy (it jest aliasem dla sekwencji poleceń solve/iterate, rc jest aliasem polecenia file/read-case, wd jest aliasem równoważnym file/write-data, itd). Aliasy pozwalają wykonywać najczęściej wykorzystywane polecenia bez potrzeby "wchodzenia" do menu, w których są umieszczone. W ogólności, FLUENT zakłada, że polecenia z pliku inputfile rozpoczynają się z najwyższego poziomu menu i dlatego wykonanie dowolnego polecenia, dla którego nie istnieje alias, wymaga wprowadzenia pełnej nazwy, np. solve/init/init.